Potencjał informacyjny Bibliografii Historii Śląska

Abstrakt

Tradycja tworzenia bibliografii historycznej na Śląsku, obejmującej cały obszar tego regionu, sięga XIX wieku. W XX wieku działania te zintensyfikowały się. Przewodziły im trzy główne narody: polski, niemiecki i czeski. Przebiegały one tym nurtem niemal do końca XX wieku. Jednak dopiero pod koniec tego tysiąclecia połączono wysiłki narodowe i powstała wspólna inicjatywa naukowo-wydawnicza, rejestrująca śląskie piśmiennictwo historyczne. Artykuł, po krótkim wstępie historycznym, przedstawiającym początki i rozwój śląskich bibliografii historycznych, opisuje zasoby Bibliografii, w tym część drukowaną i bazę bibliograficzną. Główną uwagę zwrócono na ocenę efektywności i wartości informacyjnej Bibliografii Dziejów Śląska jako czynników warunkujących dostęp do Bibliografii i jej wykorzystanie w pracy naukowej. W zakresie efektywności informacyjnej zwrócono uwagę na układ bibliografii, indeksy, metody wyszukiwania, opis bibliograficzny i strukturę redakcyjną. Wartość informacyjną oceniono poprzez kryteria formalne i merytoryczne zastosowane w bibliografii. Wnioski wyciągnięte z analizy sprawiają, że bibliografia jest oceniana pozytywnie z obu punktów widzenia. Jednocześnie wskazano pewne niedociągnięcia, które, choć nie obniżają wartości i efektywności informacyjnej, to w pewnym stopniu ją osłabiają. Chodzi tu w szczególności o indeks przedmiotowy, który jest wadliwy z punktu widzenia metodologii bibliograficznej, a kryteria doboru materiału bibliograficznego nie są precyzyjnie określone.